"W szkole wiersze mnie zawsze nudziły...Poezji nie da się w ogóle zrozumieć...Podmiot liryczny? Cóż to za persona i dlaczego mówi...,przecież każdy wiersz ma swojego autor..." Takie i im podobne negatywne opinie na temat poezji wygłaszane są często przez uczniów.

   Dlaczego tak niewielu z nas ma szansę przekonać się, że poezja nie jest taka "straszna" jak o niej mówią...? Czyżby wyrastały nowe pokolenia ludzi pozbawionych wrażliwości? Udzielenie twierdzącej odpowiedzi na to pytanie oznaczałoby poniekąd kres sztuki poetyckiej i jej twórców, a więc i poniekąd kres ludzkiej wrażliwości. Na szczęście, często, otwierając się na poezję w przypadkowym momencie życia, odkrywamy prawdę, że to nie tylko najsubtelniejsza sztuka słowa ale to przede wszystkim sztuka poznania człowieka i jego spraw - od zwykłych, ważnych dla świata aż po te głęboko skrywane na dnia serca.